در طول کارکرد طولانی مدت، اجزای عملکردی واحدهای تهویه مطبوع مدولار در معرض اثرات گرد و غبار، رطوبت و خوردگی هستند. عدم نگهداری سیستماتیک می تواند منجر به کاهش بهره وری انرژی، بدتر شدن کیفیت هوا و حتی خرابی تجهیزات شود. برای اطمینان از عملکرد پایدار و کارآمد، یک استراتژی تعمیر و نگهداری باید در سه سطح توسعه یابد: بازرسی روزانه، تعمیر و نگهداری دوره ای و تعمیر و نگهداری فصلی.
بازرسی روزانه اساس کار تعمیر و نگهداری است. اپراتورها باید پارامترهای عملکرد نمایش داده شده بر روی صفحه کنترل را روزانه بررسی کنند، از جمله دما و رطوبت هوای تامین و برگشت، جریان فن، فشار دیفرانسیل فیلتر و دمای آب ورودی و خروجی سیم پیچ. دستگاه را از نظر هر گونه لرزش یا صداهای غیرعادی مشاهده کنید و بررسی کنید که آیا وضعیت هوای تازه و دریچه هوای برگشت با حالت های تنظیم شده مطابقت دارد یا خیر. هنگامی که فشار دیفرانسیل فیلتر به مقدار هشدار نزدیک شد، برای جلوگیری از انسداد جریان هوا که می تواند باعث اضافه بار فن و کاهش راندمان تبادل حرارت شود، خود را برای تعویض یا تمیز کردن سریع محیط فیلتر آماده کنید.
تعمیر و نگهداری دوره ای باید ماهانه یا فصلی انجام شود. تعمیر و نگهداری ماهانه باید شامل تمیز کردن گرد و غبار از سطح پروانه فن، بررسی روغن کاری بلبرینگ و پر کردن گریس باشد. بازرسی سطح کولر و پره های کویل بخاری برای انسداد یا خوردگی، و شستشو و درمان ضد خوردگی در صورت لزوم. سیستم زهکشی میعانات باید شفاف نگه داشته شود تا از تجمع آب، رشد باکتری ها و تولید بو جلوگیری شود. برای بخش رطوبت، کیفیت آب و وضعیت الکترود باید به طور منظم آزمایش شود، رسوب برداشته شود و از راندمان رطوبت اطمینان حاصل شود. پایانه های سیستم الکتریکی باید به طور ایمن سفت شوند، مقاومت عایق بررسی شود و اقدامات لازم برای جلوگیری از تماس ضعیف یا نشت انجام شود.
نگهداری فصلی برای رسیدگی به تغییرات محیطی بسیار مهم است. قبل از تابستان، یک بازرسی جامع از سیستم تبرید، از جمله پمپهای آب سرد، شیرها، و عایق لولهها باید انجام شود تا از عدم نشتی اطمینان حاصل شود و عملکرد سرمایش آزمایش شود. قبل از عملیات زمستانی، عملکرد بخش گرمایش باید تأیید شود و سیستم پیش گرمایش باید بتواند به سرعت شروع به کار کند تا از یخ زدگی سیم پیچ و ترک خوردگی جلوگیری شود. یک خاموشی کامل و تعمیرات اساسی میتواند در طول فصلهای انتقالی برای جداسازی و تمیز کردن مجاری هوای داخلی و مبدلهای حرارتی، بررسی قدیمی بودن دستگاههای لرزشگیر و اتصالات انعطافپذیر و تعویض سریع قطعات آسیبدیده برنامهریزی شود.
در طول تعمیر و نگهداری، سوابق دقیق باید حفظ شود، مستندسازی زمان، محتوا و مشکلات یافت شده برای هر بازرسی، نگهداری و تعمیر و ایجاد یک پرونده سلامت تجهیزات. تجزیه و تحلیل داده های تاریخی می تواند چرخه جایگزینی قطعات آسیب پذیر، بهینه سازی ذخایر قطعات یدکی و برنامه های تعمیر و نگهداری را پیش بینی کند. به طور همزمان، آموزش منظم باید به اپراتورها و پرسنل تعمیر و نگهداری ارائه شود تا آنها را با اصول ساختاری واحد و رویه های واکنش اضطراری آشنا کرده و سرعت پاسخگویی به خطا را بهبود بخشد.
یک سیستم تعمیر و نگهداری علمی نه تنها طول عمر واحدهای تهویه مطبوع مدولار را افزایش می دهد، بلکه عملکرد حمل و نقل هوا و بهره وری انرژی سیستم را حفظ می کند و هزینه های عملیاتی را کاهش می دهد. با توجه به الزامات سختگیرانه فزاینده صرفه جویی در انرژی و حفاظت از محیط زیست، نهادینه سازی و استانداردسازی کار تعمیر و نگهداری یک انتخاب اجتناب ناپذیر برای اطمینان از کیفیت محیطی داخلی و عملکرد تجهیزات قابل اعتماد است.
